My Photo

March 2008

Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          
Powered by Friendster Blogs
Member since 05/2005

Monday, October 23, 2006

Working overtime: My Bohemian Rhapsody

________________

Soft breeze, cool night, guitar strings,

warm cup on satin sheets...

Friday, September 08, 2006

Series 1 Part 1

09/08/06

i will not pretend or hide anymore

i'm waiting for you

i'm hoping you will heed my call

if not, break me silently

give me a mind-numbing pain

but put me on your canvass

put me without color

as i am no more than but a pallid sensation

and you are a tangible reality

____

Just trying my hand again in cryptic poetry. Okay Jesse, go and decipher if you must. Hehe.

Monday, September 04, 2006

Iiyak ako

Chapter 1: Sa pag-ibig

Iiyak ako kapag naaalala ko

Ang imahe ng isang tulad mo

Iiyak ako kapag sinabi mong mahal mo ko

Iiyak ako kapag sinabi mo'ng sa iyo, hinding-hindi na ako iiyak.

Chapter 2: Sa karir

Iiyak ako, kung sa pagdating ng Nobyembreng ito

Kailangan ko na talagang magpaalam

Iiyak ako habang tinatanggal ko ang kung anumang meron ako

Na magpapaalala sa inyo

Iiyak ako, kung sa isang tao'y magbalik ako

Ngunit hindi sa pareho at dating kolehiyo

Iiyak ako, hanggang sa mapanindigan ko, ang desisyong anumang pipiliin ko.

Chapter 3: Sa kaibigan

Iiyak ako kapag isa pang beses ulitin mo

Na ganito ako at nagpapanggap lang ako

Iiyak ako kasi hindi ko maintindihan

Kung bakit mas gusto mo pang marinig ang ganito kesa ganyan

Iiyak ako kung dahil lang dito'y mag-aaway ulit tayo

Suportahan mo naman ako'ng sa susunod ay 'wag nang umiyak.

Chapter 4: Sa pamilya

Iiyak ako, kung sa pagdating mo,

Ikaw na natatangi at natitira na lang na meron ako

Ay magpapakita sa akin ng kahinaan

Iiyak ako kasi maaalala kong ikaw pala'y hindi si Superman

Iiyak ako kasi kailangan ko lang talagang iiyak

Ang aking pagtawa sa halip na pagluha

Tuwing alam ko'ng dapat higit kon'g iparamdam

Na daddy, mahal na mahal kita.

_______

(**DISCLAIMER: The assumption of veracity of some things here is, of course, purely assumptive and not in order of the author's preference or priorities, hehe.)